The Future of Hip Hop II: Jay Elektronica

New Orleans rap werd tien jaar geleden nog gedomineerd door Bounce tracks, Bling Bling album covers en simpele, catchy hooks. No Limit en Cash Money Records waren de record labels die domineerden met artiesten als Master P, Mystikal, Juvenile, Hot Boys en Big Tymers. De beats van Mannie Fresh en Beats By The Pound, toen nog de In-House producers van respectievelijk Cash Money en No Limit maakten al te ingewikkelde raps overbodig. 'Back That Azz Up' en 'Hoody Hoo' zijn hits uit die tijd die een duidelijk beeld geven van de dominante stijl van het moment. Zoals alle rap dynastiën was ook deze incarnatie van beide labels niet het eeuwige leven gegund. Zowel Master P als Baby Williams hebben een instinct voor wat werkt en terwijl P vanwege persoonlijke omstandigheden (de lange straf die zijn broer C Murder moest uitzitten voor een moord) en zakelijke inzichten (acceptatie door Corporate America) koos voor een familievriendelijkere aanpak via albums, televisieshows en films waarin zijn zoon Romeo Miller op de voorgrond kwam, gaf Baby zijn supertalent Lil Wayne meer ruimte om artistieke risico's te nemen. Lil Wayne evolueerde binnen een paar jaar van vooral een catchy phrase inventor ('Bling Bling', 'Drop It Like Its Hot' komen uit zijn koker. Als hij het eerste, inmiddels wereldweide begrip had gepatenteerd, zou hij nooit meer een verse opgenomen hoeven te hebben om miljardair te zijn geworden. Van Forbes tot Vanity Fair en van MTV tot CNN bezigt de term.) naar een contestant voor de hottest/best artist titels.

Nog verder op de artistieke schaal dan Lil Wayne bevindt zich relatieve nieuwkomer en Erykah Badu Baby Daddy Jay Elektronica. Jay's stijl van rap heeft op zich veel meer een New School East Coast karakter en zijn lyrics zijn nog complexer en out there dan die van Lil Wayne. Waar je bij Wayne soms moet rewinden om niets te missen, moet je bij Jay Elektronica de track een paar keer van begin tot eind met de lyrics erbij volgen. Zijn mixtape Buzz groeide verschrikkelijk met de 'Exhibit serie', waarin A en C solo tracks zijn vol met een paar van de meest originele lyrics die de afgelopen jaren gedropt zijn.

Fatu Review: Watch the Throne

Zoals Proposition Mo eerder vandaag al aangaf zijn de meningen over de collabo tussen Jay Z en Kanye West nogal verdeeld.

Terwijl een deel van de Surifatu crew aan het debateren is of Otis of Murder to Excellence het beste nummer op de cd is, wacht een ander deel op de release van Wheezy.