Paramaribo City of Rivers

Een paar keer per jaar transformeert Paramaribo in een stad van rivieren. De Gompertrivier, Bazaltrivier, Da Vincirivier, Powisirivier, om er een paar te noemen. De onderstaande video is afkomstig van Starnieuws en geeft weer hoe Paramaribo in Venetie veranderd.



Het oorspronkelijke bericht is op www.starnieuws.com te bekijken.

Foto van de Dag!

Ijsman was aan het winkelen en ging voor de verandering in de Gompertstraat in Paramaribo Noord naar één van de grote Chinezen winkels. Terwijl er gepast werd viel dit stuk papier mij op. De winkelier had op de pas hokjes dit papiertje geplakt. De tekst spreekt voor zich, maar ik vond het best wel verwarrend gezien het feit dat veel in die winkel stretch stof, ondergoed, slaapkleding en vooral WIT was.

De Chinezen in Suriname blijven mij verbazen. Twee jaar geleden was winkelen bij de Chinees altijd grappig omdat het ZEER goedkoop was. Als je vandaag de dag een Chinees binnen stapt, denk je soms... HMMM zal ik toch maar naar de stad gaan.

Greetz Ijsman...

Gron tori...geen fatu

In Suriname is grond om op te kunnen bouwen schaars. Of anders gezegd grond waar men op wil bouwen is schaars, maar vooral duur voor de normale man en starters.

Interessant is wel.....waar zijn de goede plekken...gebied Kwattaweg is in ontwikkeling..maar de ontsluiting van dat gebied...puur verkeerstechnisch is dramatisch...

Er zijn veel verkavelingsprojecten maar weinig in goed bereikbare gebieden en anders onbetaalbaar duur. De opkomst van surgoed.com , http://www.remax.sr en nog vele van dergelijke sites proberen hierin te helpen.

Voor een ieder die zich in Suriname wil vestigen of Surinamers die eindelijk hun eigen stekkie willen hebben is dit vraagstuk belangrijk. De grond en huizenmarkt in Suriname is heel dynamisch en er wordt veel gespeculeerd met grond. Feit is wel dat er vele verkavelingsprojecten zijn en bijkomen.  Maar welke projecten zijn nou eigenlijk de moeite waard en waar is ontwatering en ontsluiting goed geregeld.

De projecten in Commewijne zijn leuk maar de Wijdeboschbrug is een bottleneck en de kans dat hier in de komen 20/30 jaar een verbinding bijkomt is zeer klein. Wanica is nu al onbereikbaar vanaf Paramaribo door de relatief weinige verbindingen over het Saramacca kanaal. Waar wel bereikbaar is, is de afwatering slecht of zijn er andere milieuproblemen. Grootste probleem is vaker de afstand van de nieuwe gebieden.

Is het normaal 35 minuten of meer naar je werk te rijden over een afstand van niet meer dan 30 km. Hoe gaan we verder....de regering in Suriname lijkt op al deze zaken weinig te zeggen te hebben. Veel of geen grond is meer in de handen van het land(overheid). Een idee : kijk maar op Remax.sr, er staat een stuk grond van 125 beschikbaar aan de Highway voor $ 26.000.000, mogelijk kan de overheid dit kopen en eindelijk de beloofde huizen te bouwen voor de gemeenschap.

Dit stuk zal vaker verschijnen om kritisch te kijken naar de locaties voor uitbreiding van stedelijk Suriname. Welke nieuwe projecten zijn interessant, mooi, bereikbaar, leefbaar maar vooral betaalbaar.
Niet alleen is uitbreiding vereist maar ook structurering bij de bestaande en nieuwe gebieden is een elementair punt. Bundeling van woongebieden is buiten Paramaribo slecht op gang gekomen tot nu toe, hier moet verandering in komen..en hoe eerder dit begint des te beter.

Liefde voor de natie

Paramaribo,

Afgelopen dagen was ik in Cayenne, Frans-Guyana, voor een internationaal volleybal toernooi. Hier was ik deel van een delegatie die Suriname moest vertegenwoordigen. We waren daar als Yelyco / Suriname. We speelden tegen de sterkere teams uit Frans Guyana en omstreken.

Op de eerste dag van de 5-dagen durende trip werd de reis van Paramaribo naar Cayenne gestart.

Op een vroege vrijdagochtend werd ik om 5:30 wakker gebeld om te vragen waar ik was. Ik had me verslapen....gelukkig stonden ze voor de deur om mij op te halen. Ik ging snel de douche in en me tassen die al ingepakt waren konden direct mee.

We reden in 3 mini busjes onder politie begeleiding richting Albina. In de zware rit kregen we verschillende verhalen van de chauffeur van mijn bus te horen op welke locaties bosland creolen berovingen op de weg konden doen. Het was dus steeds opletten dat we geen onverwacht "oponthoud" hadden.

Aankomst op Albina na 3 uur te rijden in een te kleine bus met vrees voor alles moesten we nog even een uur wachten op de douane om alles daar in orde te maken voor het oversteken van de Marowijne rivier.  

Eenmaal in de 2 korjalen die we nodig hadden voor de groep en baggage is het genieten van een zingende en dansende bootsman die ons bedreigd met de woorden “Me singi poku dja….maar u no ab fu draai kon baka ef u no win den fransman”.

We komen aan op St. Laurent en kijken naar een blondine met een strakke blik die naar ons kijkt alsof we criminelen zijn….GENDARMERIE….overal GENDARMERIE…