Foto van de dag

Ala kondre dron in Thalia. Alle culturen van Su gezamenlijk. Prachtig.

NNC Cup....en de toekomst...

Het is al meer dan een jaar geleden dat de laatste NNC Cup is gehouden. De NNC Cup was een initiatief dat ons altijd bij zal blijven. De kern van de NNC Cup was een jaarlijks gehouden competitie voor NNC leden. Dit toernooi is 3 maal gehouden in de zomer in Nederland, Almere.De eerste editie was een toernooi met de sport takken voetbal en basketbal. De daarop volgende edities waren alleen basketbal toernooien. Hier wat highlights van de laatste NNC Cup (Deel 3).


Voorronde

Finale


De toekomst van dit prachtige inititatief is nog onduidelijk. Een mogelijke Surifatu BBQ Compa is mogelijk een idee. Ook zijn Bruine Bonen Wars aangekondigd. Door de toenemde leeftijd en luiheid van de voormalig NNC leden en veranderende gezinssituaties is de kans groter dat er steeds minder sport takken zullen zijn. De voortzetting van dit initatief hangt van verschillende zaken af en moet nog kritisch bekeken worden.

Liefde voor de natie

Paramaribo,

Afgelopen dagen was ik in Cayenne, Frans-Guyana, voor een internationaal volleybal toernooi. Hier was ik deel van een delegatie die Suriname moest vertegenwoordigen. We waren daar als Yelyco / Suriname. We speelden tegen de sterkere teams uit Frans Guyana en omstreken.

Op de eerste dag van de 5-dagen durende trip werd de reis van Paramaribo naar Cayenne gestart.

Op een vroege vrijdagochtend werd ik om 5:30 wakker gebeld om te vragen waar ik was. Ik had me verslapen....gelukkig stonden ze voor de deur om mij op te halen. Ik ging snel de douche in en me tassen die al ingepakt waren konden direct mee.

We reden in 3 mini busjes onder politie begeleiding richting Albina. In de zware rit kregen we verschillende verhalen van de chauffeur van mijn bus te horen op welke locaties bosland creolen berovingen op de weg konden doen. Het was dus steeds opletten dat we geen onverwacht "oponthoud" hadden.

Aankomst op Albina na 3 uur te rijden in een te kleine bus met vrees voor alles moesten we nog even een uur wachten op de douane om alles daar in orde te maken voor het oversteken van de Marowijne rivier.  

Eenmaal in de 2 korjalen die we nodig hadden voor de groep en baggage is het genieten van een zingende en dansende bootsman die ons bedreigd met de woorden “Me singi poku dja….maar u no ab fu draai kon baka ef u no win den fransman”.

We komen aan op St. Laurent en kijken naar een blondine met een strakke blik die naar ons kijkt alsof we criminelen zijn….GENDARMERIE….overal GENDARMERIE…